Choroby wirusowe gołębi.

Jeśli Twojemu ptakowi coś dolega, zanim pójdziesz do weterynarza zobacz tutaj

Choroby wirusowe gołębi.

Postprzez Viscu » 22 lut 2013, o 18:11

Choroby wirusowe gołębi

Choroby wirusowe traktujemy jako ostatnią część naszego cyklu, przybliżającego choroby gołębi. Pomimo, że opisujemy je na końcu, są równie znane, równie niebezpieczne i co gorsze najtrudniejsze w leczeniu. Leki przeciwwirusowe dla gołębi właściwie nie istnieją. Dlatego leczenie opiera się głównie na podawaniu preparatów wzmacniających, immunostymulujących i przeciwbakteryjnych (podawanych osłonowo). Tu często nie leki są najważniejsze, lecz siły obronne gołębi i wytworzenie naturalnej odporności. Podstawowe znaczenie ma profilaktyka, gdyż prawidłowo przeprowadzony cykl szczepień całkowicie zabezpiecza stado. Niestety nie na wszystkie choroby wirusowe mamy obecnie dostępne szczepionki. Tu przede wszystkim należy wspomnieć o adenowirozie, czy cirkowirozie, które dzisiaj stanowią największy problem zarówno dla lekarza jak i dla hodowcy. Jednak zanim je omówimy, zaczniemy od krótkiego przypomnienia paramyksowirozy. Paramyksowiroza znana częściej pod nazwą „kręciołek” jest jedną z najbardziej charakterystycznych chorób wirusowych gołębi. Gołębi paramyksowirus wykazuje powinowactwo do komórek układów: nerwowego, pokarmowego i wydalniczego, dlatego choroba może mieć różny przebieg kliniczny. Przy postaci nerwowej
objawami choroby są: zwiększona płochliwość, niechęć do lotu oraz napadowe, przymusowe skręty szyi, przebiegające czasami tak intensywnie, że ptaki przewracają się na grzbiet. W ostatnim czasie coraz częściej obserwuje się postać „pokarmowonerkową” - do której dochodzi, gdy wirus zaatakuje wątrobę, jelita i nerki. Chore ptaki wykazują wtedy objawy polidypsji (zwiększone pragnienie) i poliuri (oddawanie zwiększonej ilości moczu). Kałomocz chorych gołębi cechuje się zwiększoną ilością frakcji moczowej. Podłoga w gołębniku szybko staję się mokra, a wraz z wydalinami do środowiska trafia ogromna ilość wirusów zakażających zdrowe jeszcze ptaki. Śmiertelność z reguły jest niewielka, jednak ze względu na brak możliwości leczenia przyczynowego choroba w stadzie trwa kilkanaście dni. U poszczególnych osobników, szczególne przy postaci nerwowej może ciągnąć się tygodniami, pozostawiając niejednokrotnie znamię w postaci trwale „skrzywionej” główki. Leczenie polega na podawaniu leków osłaniających miąższ wątroby, elektrolitów, ziół lub wyciągów osłaniających nerki. Warto też stosować witaminy z grupy „B”, ponieważ sprzyjają regeneracji układu nerwowego. W ciężkich przypadkach konieczne jest osłonowe podanie antybiotyku. Profilaktyka tej choroby polega na przeprowadzaniu regularnych szczepień ochronnych. Gołębie młode powinny być zaszczepione dwukrotnie w odstępie 4 tygodni, natomiast gołębie dorosłe powinny otrzymywać dawkę przypominającą co roku na 4-6 tygodnie przed łączeniem w pary. Kolejną chorobą wywołaną przez wirusy, z którą zetknął się każdy hodowca, jest zakaźny katar gołębi. Pierwotną przyczyną zakaźnego kataru jest gołębi herpeswirus. Patogen ten posiada powinowactwo do układu oddechowego, dlatego objawami jego szkodliwej działalności są surowicze wypływy z otworów nosowych, trudności w oddychaniu, przekrwienie nagłośni oraz zaczerwienienie gardła. Stan ten jest szybko wikłany przez bakterie komensalne i obraz choroby zmienia się. Wypływ z nozdrzy staje się ropny, w jamie dziobowej odkładają się żółtawe naloty włóknika. Duszność narasta, a podczas oddechów słyszalne są wyraźne rzężenia. Herpeswirusy posiadają właściwości immunosupresyjne oraz posiadają zdolność wywoływania zakażeń latentnych (bezobjawywych), nawet do końca życia ptaka, dlatego ważna jest profilaktyka tej choroby. W naszym kraju jest dostępna szczepionka przeciwko Herpeswirozie, skojarzona z parmyksowirusem. Zalecamy więc używanie tej szczepionki do drugiej immunizacji gołębi młodych i do szczepienia przypominającego na 4-6 tygodni przed łączeniem w pary. Szczepionka ta powinna być stosowana szczególnie w stadach gołębi pocztowych, oraz gołębi ras krótkodziobych. W leczeniu kataru gołębi stosuje się witaminy, ze szczególnym uwzględnieniem witaminy „A” wpływającej na regenerację nabłonków, preparaty wyksztuśne, immunostymulatory i antybiotyki. Trzecią z chorób wirusowych jest ospa - wywołana przez Poxvirusa. Jest to choroba skóry i błon śluzowych jamy dziobowej. Ospa występuje najczęściej jesienią w nie szczepionych stadach gołębi. Rozróżniamy trzy postacie ospy: postać skórną, dyfteroidalną i mieszaną. Postać skórna charakteryzuje się występowaniem krost ospowych na skórze głowy, szczególnie na powiekach, woskówkach oraz w kątach dzioba. W postaci dyfteroidalnej krosty ospowe lokalizują się na błonie śluzowej jamy dziobowej. Natomiast postać mieszana jest połączeniem obu form (skórnej i dyfteroidalnej). Ospa nie jest przyczyną dużych strat w hodowli, jednak jest ona uciążliwa, ze względu na przewlekły przebieg. Gołębie wracają do zdrowia po kilku tygodniach, niekiedy jednak choroba pozostawia trwałe zmiany w sercu, co dyskwalifikuje gołębie pocztowe do udziału w lotach. Leczenie ospy polega na podawaniu witamin oraz immunostymulatorów. Czasami konieczne jest równoczesne stosowanie antybiotyku w maści i doustnie, ponieważ krosty są bramą wnikania bakterii d organizmu ptaka. Aby zapobiegać tej chorobie powinno się stosować szczepienia ochronne w postaci iniekcji podskórnej lub poprzez pędzlowanie sakryfikowanej skóry (po uprzednim wyrwaniu piórek). Dużym zagrożeniem dla gołębi młodych jest adenowiroza. Jest to choroba występująca w miesiącach letnich (od czerwca do sierpnia). Przyczyną choroby jest gołębi adenowirus, który namnaża się, uszkadzając komórki nabłonka jelit i wątroby. Objawami, które mogą nasunąć podejrzenie adenowirozy są: nagłe wystąpienie choroby i szybkie rozprzestrzenianie się w stadzie chorują tylko gołębie młode, u których obserwuje się wodnistą biegunkę i regurgitację (zwracanie z wola). Śmiertelność w przebiegu adenowirozy jest niska i nie przekracza 10%, przy czym największe straty notuje się w 2 lub 3 dniu epizootii. W przypadkach nie powikłanych bakteriami Escherichia coli gołębie wracają do zdrowia po upływie około tygodnia. Gdy śmiertelność jest wyższa, a młódki nie zdrowieją mimo upływu dni najprawdopodobniej odpowiadają za ten stan bakterie Escherichia coli i mówimy wtedy o syndromie Adeno-coli. Leczenie polega na podawaniu elektrolitów, witamin, preparatów regenerujących miąższ wątroby. Antybiotyki są czasami konieczne, aby zapobiegać rozwojowi bakterii coli. Jak wspomnieliśmy na początku brak szczepionki przeciwko tej chorobie. Próby szczepienia gołębi szczepionką przeciwko adenowirozie kur nie przynoszą oczekiwanego rezultatu. Wyróżniamy również adenowirozę typu II, atakującą gołębie dorosłe. W tym przypadku wirus atakuje tylko wątrobę, a przebieg choroby jest bardzo ostry z prawie 100% śmiertelnością. Na szczęście nie spotkaliśmy się z tą postacią choroby w naszym regionie. Stosunkowo nową chorobą wirusową jest cirkowiroza. Chorobę tę wywołaną przez gołębiego cirkowirusa można porównać do AIDS występującego u ludzi. U zakażonych gołębi wirus atakuje układ odpornościowy i sprawia, że ptaki są bezbronne wobec bakterii i pasożytów, które w normalnych warunkach są dla nich niegroźne. Cirkowiroza może występować w postaci ostrej i bezobjawowej. Może dotyczyć gołębi młodych i starych. Objawy choroby są zróżnicowane, ponieważ sam wirus nie zabija gołębia, a „jedynie” wyłącza jego siły obronne. W chorym stadzie mogą zatem równocześnie wystąpić objawy ze strony układu pokarmowego, oddechowego, a nawet nerwowego. Jedynym wspólnym, można powiedzieć, charakterystycznym objawem jest „schnięcie” chorych gołębi. Polega to na tym, że w przeciągu kilku dni gołębie bardzo chudną, stają się lekkie jak piórko i padają. Po wybuchu cirkowirozy w stadzie, objawy „wygasają” i u nielicznych gołębi które przeżyły choroba może mieć przebieg utajony. Przez swoje działanie immunosupresyjne, cirkowirusy upośledzają powstawanie odporności poszczepiennej. Może to skutkować tym, że po zaszczepieniu przeciwko paramyksowirozie nie wytworzy się dostateczna odporność na paramyksowirusa. Wirusy mogą też ze sobą w pewnym sensie współpracować. Dowodem tego jest pojawienie się syndromu chorobowego młodych gołębi YPDS (young pigeons disease syndrome). Polega on na tym, że w stadzie występują jednocześnie cirko-, adeno- i herpeswirusy. Ostatnią rzeczą, o której należy wspomnieć przy zakażeniach cirkowirusowych jest to, że podobnie jak hepreswirusy, są to zakażenia trwałe, czyli utrzymujące się do końca życia gołębi. Niestety nie dysponujemy szczepionką przeciwko cirkowirozie. W przypadku wybuchu choroby, możliwości leczenia ograniczają się jedynie do osłonowego podawania antybiotyku, witamin, immunostymulatorów i dezynfekcji gołębników, co często nie przynosi oczekiwanych rezultatów. Choroby wirusowe stanowią do dziś istotny problem diagnostyczny. Ospę i paramyksowirozę stwierdza się najczęściej na podstawie objawów i po wykluczeniu innych chorób dających podobne objawy. W przypadku ospy jest to żółty guzek (trichomonoza), a w przypadku kręciołka należy wykluczyć salmonellozę i stafylokokozę. Również pora roku i szczepienia profilaktyczne prowadzone w stadzie pozwalają na ukierunkowanie rozpoznania. W przypadku adeno, cirko i herpeswirozy na pewne rozpoznanie pozwala jedynie badanie PCR (polegające na poszukiwaniu materiału genetycznego wirusów). Jest to metoda bardzo czuła, ale również bardzo kosztowna i przez to mało rozpowszechniona. W przypadku adenowirozy można wykonać badanie histopatologiczne wątroby. Histopatolog oglądając pod mikroskopem komórki wątrobowe, szuka w ich wnętrzu ciałek wtrętowych świadczących o obecności wirusa. Pamiętajmy, że w przypadku chorób wirusowych nie możemy liczyć na cudowne leki a pewnym zabezpieczeniem stada jest jedynie immunoprofilaktyka i bioasekuracja.
Lek. wet. Tomasz Klimczak
W.K
Viscu
Użykownik
Użykownik
 
Posty: 161
Dołączył(a): 17 lut 2013, o 14:26
Lokalizacja: Bielsko-Biała
Gołębie Pocztowe: Tak hoduję
Gołębie Ozdobne: Nie nie hoduję
Województwo: Śląskie
Oddział: 027

Re: Choroby wirusowe gołębi.

Postprzez jansen01 » 22 lut 2013, o 18:19

Bardzo przydatne <brawo>":
jansen01
Użykownik
Użykownik
 
Posty: 445
Dołączył(a): 25 sty 2013, o 20:26
Gołębie Pocztowe: Tak hoduję
Gołębie Ozdobne: Nie nie hoduję
Województwo: Wielkopolskie
Oddział: 0285

Re: Choroby wirusowe gołębi.

Postprzez Barwnogłowka » 24 mar 2013, o 13:43

Znam osobiście Pana doktora. <brawo>": Pozdrawiam
Barwnogłowka
Użykownik
Użykownik
 
Posty: 9
Dołączył(a): 24 lut 2013, o 13:51
Gołębie Pocztowe: Nie nie hoduję
Gołębie Ozdobne: Tak hoduję
Województwo: Śląskie


Powrót do Profilaktyka

Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 1 gość